مسيرهاي روح زايي به يكديگر راه دارند

•  مسيرهاي روح زايي به يكديگر راه دارند

   مسيرهاي روح زايي نيز به يكديگر راه دارند مثلاً كسي كه در تمرينات انرژي زايي تلاش مي‏كند، جداي از اينكه به نتايج موفقيت آميز در تمرينات برسد يا نه، آمادگي او براي تجربه مسيرهاي ديگر افزايش مي‏يابد و در صورت ورود فرد به مسيرهاي ديگر، قدرت حركت او كاملاً بالاتر رفته است.

 اين مثال مي‏تواند تا حدي گوياي مطلب باشد.

 وقتي به طرف شمال حركت مي‏كنيم، حتي اگر به طرف يك شهر معلوم در شمال حركت كنيم، خواه‏ناخواه به ساير شهرهاي شمال هم نزديك مي‏شويم و امكان دسترسي به آنها هم بيشتر ميسر است.

بازگشت دوباره

                         

                                   به نام او که ظاهر است و باطن

با سلام به شما عزیزان بعد از یک مدت تقریبا طولانی مجددا با مطابی غنی و ارزشمند پیرامون الفبای ماورایی مشتاقانه در خدمت شما هستیم و از شما عزیزان متشکریم که با نظرهای سبزتان هموار مشوق ما بوده اید و همچنان منتظر حضور سبزتان هستیم.

                                                                         با تشکر وبلاگ  الفبای ماورایی

 

محورهاي فعال‏سازي روح خلاق:

محورهاي فعال‏سازي روح خلاق:

 روح خلاق داراي سه بعد كلي است.

يكي شعور نامحدود است. دوم، انرژي نامحدود. و سوم، حضور نامحدود.

منظور از عبارت جريان خلاقه يا ساير اصطلاحات و نامهاي مشابه، تركيبي از اين سه بعد است.

بر همين اساس در هنرهاي ماورايي سه محور كلي وجود دارد كه عبارتند از:

 1 - شعورزايي      2 - انرژي‏زايي      3 - حضورزايي

 بطور خلاصه به اين سه محور، روح‏زايي گفته مي‏شود.

 

راههاي مجرب انتقال جريان خلاق روحي:

راههاي مجرب انتقال جريان خلاق روحي:

1 - انتقال جريان خلاق روحي از طريق چشم و با خيره‏گي آن.

2 - انتقال از طريق نَفَس (بازدم) و با دميدن (و فوت كردن).

3 - انتقال از طريق لمس كردن و همچنين فشار دادن و ضربه زدن.

4 - انتقال از طريق دست و مخصوصاً نوك انگشتان.

5 - انتقال از طريق آب دهان.

6 - انتقال از طريق حركات دست (پاسهاي انرژي) و بدن (رقص‏هاي جادو).

7 - انتقال از طريق اشياء هادي.

8 - انتقال از طريق فرياد.

9 - انتقال از طريق تصوير و رؤيا.

10 - انتقال از طريق كلام و صدا.

كه اين مهمترين و معمول‏ترين روش انتقال مي‏باشد.

عدم امكان بكارگيري توأم نظام‏هاي باطني

عدم امكان بكارگيري توأم نظام‏هاي باطني

  در طول تاريخ امكان اينكه فردي بر كليه سيستمهاي روح‏زايي و خلاقيت تسلط داشته باشد و در آنِ واحد بتواند از همه آنها بهره گيرد، نادر و بعيد بوده است. همچنين برخي از روش‏ها نسبت به يكديگر داراي تناقض‏هاي اساسي‏اند. مثلاً كسي كه در سحر و جادو عمل مي‏كند درواقع بسياري از عناصر روش دعا و توكل را نقض مي‏كند و بنابراين چنين شخصي نمي‏تواند در روش دعا و توكل هم عمل كند. در واقع هريك از سيستمهاي آزادسازي روح خلاق (روح‏زايي) نظام ارتعاشي فرد را به شكل متناسبي تغيير مي‏دهند و تغيير آني اين نظام ارتعاشي بسيار دشوار خواهد بود. بعنوان مثال يك دونده موفق صد متر در آن واحد نمي‏تواند يك دونده قدرتمند در دو استقامت باشد زيرا هر كدام از اين دو شكل دويدن براساس نوعي از سيستم تنفسي و متابوليستم استوار است. همچنين در خط استوا، استفاده از خانه‏اي كه براي مناطق قطبي ساخته شده، معقول و عملي نيست و چه بسا به مرگ منجر شود.

 تفاوتهاي دعا با توكل:

در دعا بر خواسته‏اي معلوم تأكيد شده و همان خواسته براي تحقق پيگيري مي‏شود اما در توكل، خواسته سپرده مي‏شود و آنچه در انتظار آن هستيم عبور هر چه بهتر از موضوع است. يعني حل شدن مسئله به بهترين شكل ممكن كه اين بهترين شكل، ممكن است مطابق ميل و نظر واگذاركننده نباشد.

 در دعا معلوم مي‏كنيم و در توكل مي‏گذاريم تا نتيجه معلوم شود.

 توكل مانند يك بالن هيدروژني بالا مي‏رود اما دعا را بايد به بالا پرتاب كرد و به همان اندازه بالا مي‏رود كه پرتاب شده...

توضيحات مختصري درباره بعضي از نظامهاي فعال‏سازي روح

 

توضيحات مختصري درباره بعضي از نظامهاي فعال‏سازي روح:

واسطه‏هاي روحي: اين روش براساس بكارگيري موجودات واسطه‏اي عمدتاً روحي و انرژيك عمل مي‏كند. در آن سعي بر كنترل و در اقتدار قرار دادن موجودات كارگزار مي‏باشد. اين كارگزاران روحي مي‏توانند از جنسهاي مختلفي باشند كه در فرهنگ عمومي برخي از آنها را بنام ارواح، جنيان، شياطين، فرشتگان و ملائكه و موكلان مي‏شناسيم. صيد موجودات روحي و به كنترل درآوردن آنها يكي از وجوه شاخص اين روش اعمال باطني است. بكارگيري موجودات كارگزار روحي ممكن است از طريق دعا و توكل يا فنون اسرار و يا حتي سحر و جادو انجام شود. به همين دليل اين نظام داراي وجوه متعددي است كه از چند پهلو ممكن است به سمت بيرون (به جانب نظامهاي ديگر) كشيده شود.

 

 روش‏هاي توكل (بارش): روش بارش كه همان توكل است، برترين و كاملترين روش روح‏زايي محسوب مي‏شود. زيرا در آن، روح خلاق مستقيماً و رأساً عمل مي‏كند. تفاوت اين روش با روش‏هاي ديگر مانند زميني است كه در منطقه‏اي پرباران و برف واقع شده و پيوسته با باران و برف آبياري مي‏شود و زميني كه به آن با استفاده از كانالها يا سطل و غيره آب مي‏رسد. يكي از تفاوتهاي بنيادي روش بارش با ساير روش‏ها در اينست كه در روش بارش (توكل) مبنا قصد و اراده فرد نيست بلكه اراده روح خلاق حكمفرماست و كنترل اوضاع و وقوع تغييرات براساس قصد او انجام مي‏شود، در حالي كه در ساير روش‏ها محوريت تحقق، اراده فرد است نه اراده‏اي از ناحيه بالاي روح. در روش بارش فرد تنها در صورتي مي‏تواند اراده كند كه اين اراده هم خود ناشي از بارش باشد.

توضيحات مختصري درباره بعضي از نظامهاي فعال‏سازي روح:

 توضيحات مختصري درباره بعضي از نظامهاي فعال‏سازي روح:

 

  سحر و جادو: در اين جهان (حيطه) سحر و جادو به معني حركتي برخلاف قانون اين جهان است. همچنين بكارگيري قوانين ميدانهاي بالاتر در ميداني كه در آن استقرار داريم، سحر و جادو محسوب مي‏شود. اين بر هم زدن نظم و نظام جهاني است كه در آن زندگي مي‏كنيم. اعداد، حروف، نمادها، خوردني‏ها، گياهان و حيوانات از جمله عناصري هستند كه در بسياري از مكتبهاي سحر و جادو كاربردهاي تعيين‏كننده‏اي دارند.

 

 اراده خلاق: در سيستم اراده خلاق سعي شخص بر اينست كه اراده خود را به سطوح عميق‏تر ذهن و روح خلاق منتقل كند. در اين سيستم تأكيد بر رشد و پرورش قصد و اراده شخصي و تبديل آن به اراده تكامل‏يافته و خلاق مي‏باشد. شخص تلاش مي‏كند تا قصد خود را به اراده تبديل كرده و هر چه بيشتر آنرا در شعور خلاق روحي فرو برد...

 براي رشد و تكامل اراده شخص و تبديل آن به اراده خلاق، اعمال و تمريناتي لازم است. يكي از مهمترين اين تمرينات، «تمرين فرمانها» مي‏باشد.

 تمرين فرمانها كاربرد گسترده‏اي در فنون تأثيرگذاري از راه دور داشته و يكي از اركان اصلي اين فنون به شمار مي‏آيد. در تمرين فرمانها، توانايي فرستندگي شخص، رشد كرده و به تدريج تحت كنترل قرار مي‏گيرد...

 

نظامهاي فعال‏سازي جريان خلاق روحي و راههاي روح‏زايي

 

 1 - (شيوه‏هاي) دعا

 2 - سحر و جادو

 3 - رقص‏هاي مقدس

 4 - اراده خلاق

 5 - واسطه‏هاي روحي

 6 - روشهاي توكل (بارش)

 7 - هنرهاي ماورايي (فنون اسرار - تكنولژي باطني)

 

راههاي كلي برخورداري از هماهنگي و همسويي

 

 1 - راه طبيعي كه به استعداد و آمادگي طبيعي و كنترل‏نشده فرد برمي‏گردد.

 2 - راه اكتسابي كه از حركات كنترل شده و تمرينات متناسب بهره مي‏گيرد.

 3 - ميدان‏هاي گذرا كه احراز هماهنگي و همسويي جهشي-موقتي است و تحت شرايط خاصي رخ مي‏دهد.