توضيحات مختصري درباره بعضي از نظامهاي فعالسازي روح:
واسطههاي روحي: اين روش براساس بكارگيري موجودات واسطهاي عمدتاً روحي و انرژيك عمل ميكند. در آن سعي بر كنترل و در اقتدار قرار دادن موجودات كارگزار ميباشد. اين كارگزاران روحي ميتوانند از جنسهاي مختلفي باشند كه در فرهنگ عمومي برخي از آنها را بنام ارواح، جنيان، شياطين، فرشتگان و ملائكه و موكلان ميشناسيم. صيد موجودات روحي و به كنترل درآوردن آنها يكي از وجوه شاخص اين روش اعمال باطني است. بكارگيري موجودات كارگزار روحي ممكن است از طريق دعا و توكل يا فنون اسرار و يا حتي سحر و جادو انجام شود. به همين دليل اين نظام داراي وجوه متعددي است كه از چند پهلو ممكن است به سمت بيرون (به جانب نظامهاي ديگر) كشيده شود.
روشهاي توكل (بارش): روش بارش كه همان توكل است، برترين و كاملترين روش روحزايي محسوب ميشود. زيرا در آن، روح خلاق مستقيماً و رأساً عمل ميكند. تفاوت اين روش با روشهاي ديگر مانند زميني است كه در منطقهاي پرباران و برف واقع شده و پيوسته با باران و برف آبياري ميشود و زميني كه به آن با استفاده از كانالها يا سطل و غيره آب ميرسد. يكي از تفاوتهاي بنيادي روش بارش با ساير روشها در اينست كه در روش بارش (توكل) مبنا قصد و اراده فرد نيست بلكه اراده روح خلاق حكمفرماست و كنترل اوضاع و وقوع تغييرات براساس قصد او انجام ميشود، در حالي كه در ساير روشها محوريت تحقق، اراده فرد است نه ارادهاي از ناحيه بالاي روح. در روش بارش فرد تنها در صورتي ميتواند اراده كند كه اين اراده هم خود ناشي از بارش باشد.